Hep böyle havalar nedense benı düşündüren üzen hüzünlendiren
hani insanın yorganı kafasına çekip yataktan çıkmak istemediği havalarda ki
ruh hali gibi......
Geçmişe dönüş ,kırgınlıklar üzgünlükler ,pişmanlıklar birde yeri dolmayacak insanlar
onlara hissedilen kocaman boşluklar......
Hani elindeyken tutamazsın kayar gider ,
zaman sonra anlarsın aslında hayatındaki yerini
aslında tam olarak ozaman anlarsın nasıl dost yaren olduğunuzu
aslında tam da o zaman anlarsın kaybettiklerinizi
işin en güzel ve özel tarafıda sorgu sual olmaz hani
ilk konuşma ilk cümle özlem olur ya
insan buna can verir
o an
dahada çok üzülür pişman olursun
çocukca şeylerden kaybedilen zamana
nasılda ihtiyaç duyarken birbirinize insan dahada çok bakar geçen zamana
keşke dersin ya
işte öyle birşey........
Keşke niye olsun ki; kaybettiğimiz 1 şey yok ki; sadece üniversiteleri ayrı gayrı okuduk o kadar :) farzet ki şehir dışında okumuşuz sonra kavuşmuşuz :) (polyanna sit) :)) ha bu arada dost diyince üstüme alındım yok başka birine yazdıysan haberim olsun siliyim yorumumu... bak kıskançlık yaparım, bak çok küserim, bak alınırımm :)))
YanıtlaSil