Korkusuzdum hep gelişine yaşadım hayatı...
bana ne verdiyse kabul ettim isyan etmedim başıma gelenlere
daha çocuktum büyüdüm
daha genç kızdım kocaman oldum
hayat istemeden büyük sorumluluklar verdi üzerime
yük verdi sırtıma
seçme sansım olmadı yaşadım gelişine
isyan etmedim
etsemde ne değişecekti ki.....
önce benden babamı
sonra yaşamaya doyamadığım o mükemmel çocukluğumu aldı.
geriye kocaman ardı karanlık bir gençlik
gençliğime damga vuran burnu büyükler
hiç unutmadığım unutamayacağım acı anılar sözler suçlamalar
hepsini tarihe kalbime gömdüm ne de olsa utanacak hiçbişeyim olmadı
bundan sonra da hiç olamayacak....
ben değil onca lafı söyleyenler utanmalı şimdi benım yüzüme bakarken
Hayatını ailesine adayan ben çevremde kimseye saygısızlık yapmadım
yaptın diyende benı karşısında bulsun.....
hayattan hiç korkmadım ne getirirse getirsin eyvallah bu da bir sınav dedım
yaşadım yaşadım
yüzde 1 şans verdi tam 9 yaşındayken mücadele ettim yılmadım korkmadım
ne getirdiğin acılardan ne ölmekten ne de ölüm acısından
Ama ben artık korkuyorum ölmekten
geride bırakacaklarımdan
öncelerde dayanırlar herkes her acıya derdim ya
ama
şimdi ben ölürsem dayanamaz benım minik kızım
nerden mi çıktı bu manasız bir yazı ?
günlerdir gördüğüm o korkunç rüyalardan
ben doğumda öldüm
bebeğim yapayalnız kaldı
babası perişan nefret ediyor ondan
ruyalarım benı etkiler ama bunun kadar benı etkileyen rüyam hiç olmadı
olduysada şimdi içinde bulunduğum durum itibarı ile bundan daha önemli değildi hiçbirşey
ben artık ölmekten
ardımda bana muhtaç birilerini bırakmaktan korkuyorum
RABBİM BANA KIZIMLA VE KOCAMLA GEÇİRECEĞİM HAYIRLI UZUN BİR HAYAT VER
ver ki yıne o güvenle hırsla minik bebeğime de öğreteceğim şeyler olsun
hayata insanlara dair.........
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder