ya neden neden.......

Hani insanın saplantılı olduğu konular vardır
olmazsa olmaz dedikleri
illada olacak diye direttikleri......

Hem çok sorunsuz hem de büyük sorunlar yaşadığım bir hamilelik geçirdim hatta hala geçiriyorum

öyle dayanılmaz mide bulantılarım kusma nöbetlerim olmadı belki ama
plesanta yırtığı ,erken doğum riski gibi büyük sorunlar karşısında bile hep dimdik durdum güçlü oldum
ama artık bende yorgun düştüm artık benimde sarsıntı nöbetlerim oluyor......

Dünya güzeli köfte dudaklı kızım her geçen gün beni biraz daha şaşırtıyor,
o kordonu atkı gibi neden doladın boynuna
hadi o kordonu oyuncak sandın oynadın da be güzel kızım neden döndün tam ters yöne

ama ben senı böyle doğuramam ki
ama sen tekrar dönmezsen ben sezeryan olamam ki
korkuyorum
en başında beri söyledim
hani anlaşmıştık.......

sen zamanını doldurana kadar dönsen bile Allah korusun  ya boğulursan ya o oyuncak sanıp
oynadığın kordon sana bir zarar verirse
düşünmek bile istemıyorum.....

annenin kızı ,uyumlu bebeğim ol lütfen

Yağmur geri verecek buharlaşan sevgimizi....

Hep böyle havalar nedense benı düşündüren üzen hüzünlendiren
hani insanın yorganı kafasına çekip yataktan çıkmak istemediği havalarda ki
ruh hali gibi......

Geçmişe dönüş ,kırgınlıklar üzgünlükler ,pişmanlıklar  birde yeri dolmayacak insanlar

onlara hissedilen kocaman boşluklar......

Hani elindeyken tutamazsın kayar gider ,
zaman sonra anlarsın aslında hayatındaki yerini
aslında tam olarak ozaman anlarsın nasıl dost yaren  olduğunuzu
aslında tam da o zaman anlarsın kaybettiklerinizi

işin en güzel ve özel tarafıda sorgu sual olmaz hani
ilk konuşma ilk cümle özlem olur ya
insan buna can verir
 o an
dahada çok üzülür pişman olursun
çocukca şeylerden kaybedilen zamana
nasılda ihtiyaç duyarken birbirinize insan dahada çok bakar geçen zamana
keşke dersin ya
işte öyle birşey........

Keşke.....

Ben kendi kendime yeterim her zaman her koşulda
kimseye ihtiyacım olmazdı olmadıda

İnsan zaman geçtikçe anlıyor bazı şeyleri
evlenmeden evlilik müessesini anlamadım
hamile kalmadan hamile olan arkadaşlarıma yardımcı olmadım
bebeğim olmadan ,bebeği olan arkadaşlarımı anlamadım
düşmeden düşenin haline acımadım

ve ben şimdi bütün bunlar için çok üzgünüm keşke zamanında anlasa insan
bütün bunların pişmanlığını üzgünlüğünü yaşamasa


Şimdi yapayalnız hasta ve aç geçirdiği zamanlar için
canım arkadaşıma bugün bir kez daha kahroldum,
çünkü ben de aç yapayalnız kaldım

Artık korkuyorum.....

Korkusuzdum hep gelişine yaşadım hayatı...
bana ne verdiyse kabul ettim isyan etmedim başıma gelenlere

daha çocuktum büyüdüm
daha genç kızdım kocaman oldum

hayat istemeden büyük sorumluluklar verdi üzerime
yük verdi sırtıma
seçme sansım olmadı yaşadım gelişine
isyan etmedim
etsemde ne değişecekti ki.....

önce benden babamı
sonra yaşamaya doyamadığım o mükemmel çocukluğumu aldı.
geriye kocaman ardı karanlık bir gençlik
gençliğime damga vuran burnu büyükler

hiç unutmadığım unutamayacağım acı anılar sözler suçlamalar
hepsini tarihe kalbime gömdüm ne de olsa utanacak hiçbişeyim olmadı
bundan sonra da hiç olamayacak....

ben değil onca lafı söyleyenler utanmalı şimdi benım yüzüme bakarken


Hayatını ailesine adayan ben çevremde kimseye saygısızlık yapmadım
yaptın diyende benı karşısında bulsun.....

hayattan hiç korkmadım ne getirirse getirsin eyvallah bu da bir sınav dedım
yaşadım yaşadım
yüzde 1 şans verdi tam 9 yaşındayken mücadele ettim yılmadım korkmadım
ne getirdiğin acılardan ne ölmekten  ne de ölüm acısından

Ama ben artık korkuyorum ölmekten
geride bırakacaklarımdan
öncelerde dayanırlar herkes her acıya derdim ya
ama
şimdi ben ölürsem dayanamaz benım minik kızım

nerden mi çıktı bu manasız bir yazı ?

günlerdir gördüğüm o korkunç rüyalardan
ben doğumda öldüm
bebeğim yapayalnız  kaldı
babası perişan nefret ediyor ondan

ruyalarım benı etkiler ama bunun kadar benı etkileyen rüyam hiç olmadı
olduysada şimdi içinde bulunduğum durum itibarı ile bundan daha önemli değildi hiçbirşey

ben artık ölmekten
ardımda bana muhtaç birilerini bırakmaktan korkuyorum


RABBİM BANA KIZIMLA VE KOCAMLA  GEÇİRECEĞİM HAYIRLI UZUN BİR HAYAT VER
ver ki yıne o güvenle hırsla minik bebeğime de öğreteceğim şeyler olsun
hayata insanlara dair.........

Benı bırakma.....

Ben hassasım ,alınganım hatta hat saffada duygusalım
kızımın üstüme bindirdiği annelik psikolojise cabası

seni sevmez miyim sensiz olabilir miyim seninle nasıl görüşmek istemem

kahrolsun bizi ayıran bu yollar elimi kolumu bağlayan bu imkanlar içinde imkasızlıklar

sen planlar yaparken yaptığın  planlara hep geç kalan ben artık çok üzgünüm....

Arkasından ses tonun sitemkar konuşmaların beni kahrediyo mahvediyo yüreğime dağlıyo.....

Ziyadesiyle kabuslar korkular içindeyim
say söv kız ama  içine yokluğunun korkusunu sokma


Annendim annem oldun
beni yalnız bırakma bu defteri kimseye verme ......

Görmeden alma ...

Hani haftalar önce demiştim ya........

konu kızım olunca çok kararsızım diye bir araba bile almak için haftalarca gezdim internette
araştırdım en sonunda
hem kızım hem de kendim için en iyi arabayı buldum ve aldım diye....

evet buraya kadar herşey çok güzeldi isteğimize ulaşmıştık fakat bir noksanla.....

aldığımız arabanın rengine internetten karar vermiştik kırmızı aldık....
haftalarca odasında duran o kolileri açmamak için kendimizi zor tuttuk.
en son bugün açmaya karar verdim ki kocacığım beni durdurdu....

öğleden sonra yemek yemek için gittiğimiz alışveriş merkezinde aldığımız arabanın kırmızı rengini canlı  olarak görme fırsatı bulduk

olamaz bu kadar kötü bir renk ve renk uyumunun içinde bulunduğu bu arabayı büyük bir hevesle ben almış
olamazdım iyki o kutuları açmadım:)
iyki seni dinledim kocacığımmmm

hemen eve dönüp aldığım o rubber red:) arabayı değiştirip yerine kahve rengisini aldım

burdan da şunu anladım ki bir şeyi ellemeden dokunmadan gözünle görmeden almayacaksın

ya gördüğün gibi çıkmıyor ya da hayal ettiğin gibi olmuyor sonra kocaman bir keşke demektense
elle bak gör .........