Aslında pek korkusuzumdur hayata karşı fakat bir bebeğimin olacağı fikri korkularımın başlangıcı oldu :)
Neredeyse hamileliğimin başından beri kabuslar karabasanlar benı uyutmaz uyutsada perişan uyandırır durumdalar.
Gebelik sendorumu denen bu durum sanırım uzun bir süre benımle kalacak ee napalım banada bu duruma alışmak kalacak.
eeee haliyle medeniyete çok uzak biryerde oturmam nedeniyle kabuslarımın odak noktasıda doktor ve doğum konuları oluyor.Sağolsun Dr.Altuğ telefonlarını yanıtlamaz ve aranan numaralara dönmez oluşundan ben de ona karşı oluşmuş bir taciz içgüdüsü var :)
Aslında bütün bunlar doğum için Altuğ'un okmeydanından Ateşhire gelecek olmasından ibaret,ama ibaret deyip geçmemek gerek ya yetişemezse ya ben tam doğuma giderken telini açmazsa ya duymazsa ya geri dönmezse ya ben yapayalnız bi başıma doğurursam işte bu cevapsız sorular ben yedi bitirdi......
En son çareyi bu durumu herşeyi rahatca paylaştığım , o insanı rahatlatan kibarlıkla benim istediğim ama onun uygun görmediği şeyleri yaptırabilecek güçteki mizaclı doktorumla konuşmakta buldum.
Ve ilk söylediğim şey siz benım telefonu niçin kayıt etmıyorsunuz,ben çok uzağım ayrıcalıklı olmalıyım ,her gece kabus görmekten bıktım ohh be :)
Bir dakikacık telefonu alabilir miyim ? adımı pimpirikli Duygu diye kayıt etmeliydim :)
Artık aradığımda anında kendisi olmasada en azından asistanına ulaşabildiğim ameliyatta olduğu zamanlarda cevap veremesede bana geri dönen bir doktorum varrr....
Yaşasınnn yuppiii artık güzel uykular benı beklıyorrrr
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder