vakit çok ama bana yok........

Kızım doğduğundan beri ne ev ne iş
hiçbirşey için ayıracak ne vaktim ne de güçüm kalmadı.....

aslında evde oldugum zamanlar eskisinden daha çok olduğundan daha çok vaktim
varmış gibi hissetsemde aslında hiç ama hiç vaktim yok kendime ayıracak....
çocukları bir kaç yaşlarına basmış arkadaşlarım bu yazıma aaaaa çok erken deselerde
herkes yaşamadı mı yaşadı bugünleri :)

kendi başıma sokağa çıkmak enazından markete gitmek
karda saatlerce yürümek
aralarında ara vermeden
duş almak,
diş fırçalamak,
saçlarıma bakım yapmak uzun uzun saçlarımı taramak
yürümek
boş boş vitrinlere bakmak
burnun kızarana kadar üşümek

yaaaa ben bütün bu saçmasapanlıkları özledim
her ne kadar bebeğimin bir gülüşünü dünyalara değişmesemde

elo tam tamına dört aylık oldu
günde bir kitap bitiren ben 4 aydır bir kitabı ortalayamadım bile :)
evde duramadığımız için sürekli dışarılarda vakit harcıyoruz.....
olmayan vakitlerimizi dışarılarda tüketiyoruz bende tükeniyorum :)
sabah nezaman oldu akşam nasıl oluyor ben anlamıyorum
demen o ki kimse bana darılmasın kırılmasın
bizi aramadın bizimle ilgilenmedin diye
evde olduğum zamanlarda da elis ya kucağımda ya da mememde........

vakit çokkk ama bana yok :)
bütün günlerim gecelerim yavrucağımın