Yıllarca hep bir ablam olsun istedim , bir kardeşim olduğu ve onun ablası olduğum için ne kadar gurur duysam azdı.....
ama neden benım bir ablam yoktu...:(
kıyafetlerini benımle paylaşacak,oyuncakları ile oynamama izin verecek
benı doyuracak yanımda olacak
benımle en az annem kadar ilgilenecek
yanı bana arkadaş olacak
neden bir ablam yoktu....
yaşadıklarım itibari ile okul hayatım boyunca yaşça herkesten küçük olsam bile
hep abla anne ruhunu taşıdığımdan arkadaşlarımı korur ben kollardım
hatta sitin annesiydim =)
ona akıl verir dertlerini dinler kendimce yol gösterir
uyurken üstünü örter
yerken onada yedirirdim .....
aradan yılllar geçti bir ablam olmadı belki ama bende anne oldum
benden önce evlenen kızımın kızı oldu :)
en büyük hayalim benımde bir kızım olmasıydı
benım yaşayamadığım bu abla istediğinin onun yaşamasaydı
benımde bir kızım oldu :)
kızımın ablasıda simsim oldu
önce elisle kıyafetlerini paylaştı
sonra oyuncaklarını
şimdilerde de bibikle sevgisini paylaşıyor simsimim....
onu doyurmam
onu sevmem
onu uyutmam
yatırmam
için bana talimatlar yağdırıyor
uyuttup yatırdığımda üstünü örtüyor sessiz olmamız için hepimize kızıyor
o küçücük elleriyle elisin yüzünü silmeye çalışıyor.
sanki kendi bebek olmamış gibi elisin ağlamasına şaşırıyor... :)
daha elis in onu anlaması için çok zaman var ama bu gördüklerim benı çok mutlu ediyor
benım bir ablam olmadı belki ama kızımın onu çok sevecek
kocaman yürekli sevimli bir ablası
en önemlisi can yoldaşı bitanecik dostu olacak
belkide onlar için verdiğimiz en güzel hediye bibiklik arkadaşı olmak .......
aradan geçen yıllar sonunda tıpkı bizim gibi kimseye ihtiyaç duymadan
dostluklarını yaşayacakları zamanlarda gelecek ..........
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder